Home

Alle bezoekers aan de  midwinterexpo 2014-15 hartelijk dank voor jullie komst!

Vaaggrond is nu als expositieplatform gesloten. Wij werken hard aan het Vaaggrondconcept. En aan een nieuwe expositie. Wil je op de hoogte blijven?
Volg ons op Twitter of kijk eens op Facebook!



Op 19 maart vindt een rondetafelgesprek plaats met Prof. Dr. Jan Rotmans in het TAC-Eindhoven. Het gesprek gaat over de rol van de hedendaagse kunstenaar in een snel veranderende samenleving.

Natuurlijk zijn we ook bezig met nieuwe projecten. Wat dacht je van het Keukentafellakengesprekkenfestival? Zoals je van ons gewend bent óók co-creatief.

Maar je kunt natuurlijk op Vaaggrond ook een cursus, workshop, training organiseren. Alles gebaseerd op levenskunst en levenskunde. Geen diagnostiek, geen gepsychologiseer maar gewoon oplossingsgericht en scheppend aan de slag!

  • Anna Maria Louisa Gerrits
  • Eline Vermeeren
  • Goof Kloosterman
  • Hiu Jen Lai
  • Paul van Roosmalen
  • Leonieke van de Geer
  • Rimanta Tavo
  • Rosalinde van de Velden
  • Trijnie Nanninga
  • Zoë d'Hont
  • Ine van Son
  • Stan Baars
  • Myrte Rasing
  • Wiepkje Spoelstra
  • Trijnie Nanninga
  • Els Börger

Anneke Schulpzand (gedicht)

Vaaggrond

Vaag is een grond…
Die in de mist vertelt over…
Hetgeen waar jij in de diepte van houdt…
In het oog van mist…
Worden tranen gehuild
Die de dichter niet mist…

18 mei 2014

Geëxposeerd werk

Stan Baars (1974) woont en werkt in ’s-Gravenzande
Stan zoekt naar dat wat er achter de ‘opperhuid’ binnen in ’de huls’ van een object schuilgaat. Hij baseert zich niet alleen op pure kennis en wat een materiaal te bieden heeft. Integendeel….. Lees verder...

Een ontdekkingsreis binnen de grenzen van het materiaal, maar ook daarbuiten. Hij buigt om, doet er ongebruikelijke dingen mee. Dat maakt volgens hem een experiment compleet. Hij verwondert zich erover dat complexe zaken vaak op eenvoudig wijze te verklaren zijn. Die verwondering deelt hij graag met zijn publiek. Bij de opbouw van zijn sculpturen bezigt Stan de natuurwetenschap. Vooral de verandering van materiaaleigenschappen, het proces daarvan, boeit hem.

Verandering: de overgang van informatie naar transformatie. Daartussen laat hij nieuwe betekenissen, als het ware, heen en weer kaatsen. 

 

Els Börger (1960) woont en werkt in Veldhoven
Haar inspiratie haalt Els uit haar directe woonomgeving. Zij kijkt nieuwsgierig wat zij op haar pad tegen komt. Daar waar zij bijna onopgemerkt aan voorbij gaat. Dit geeft zij weer nieuwe betekenis en toont het in al zijn facetten….. Lees verder...

Zij bouwt installaties, filmt, fotografeert en schildert. Haar werk is een multi-mediaal en eindeloos proces waar mensen, die zij ontmoet, deel van gaan uitmaken. Zij zegt: ’De wereld dat ben ik. Als ik de wereld ben, dan ben ik de ander. De cultuur bepaalt ons denken. Ons denken bepaalt ons zien. Van dichtbij tot ver voorbij de Jordaanoever.’  

 

Yana van Eekert DefinitiefYana van Eekert (1989) woont en werkt in Rotterdam
Yana richt zich op de thema’s tijdelijkheid en de vergankelijkheid. Zij maakt uiterst kwetsbare sculpturen. Die plaatst zij in risicovolle situaties waarin zij stuk kunnen gaan….. Lees verder...

Zodoende tast zij de grens van be-staan en om-vallen af. Eigenlijk speelt zij met de mogelijkheden en onmogelijkheden van het materiaal én de omgeving waarin het staat.

Er was een moment in mijn leven dat ik te oud was. Ik werd mij bewust van de tijd, daarom heb ik altijd het einde in zicht.

Tijdigheid is tijdsdruk. Tijdsdruk, dat in een groter geheel van geen enkel belang is.  

 

definitiefLeonieke van de Geer (1968) woont en werkt in Waalre
Leonieke is geïntrigeerd door de kleur blauw. Vooral naar minimalistische vormen die zich kunnen herhalen en tezamen één geheel kunnen vormen…..Lees verder...

Op deze wijze construeert zij (deel)-geheel objecten die uitnodigen tot kijken door hun kleur en verschijningsvorm.De vorm, die zich steeds herhaalt, lost als het ware op in het totale (deel)-geheel.  

 

 Definitief 2Anna Maria Louisa Gerrits (1991) woont en werkt in Amstelveen
Anne Maria Louisa neemt verbaast haar eigen verwarring waar. Zij probeert de wereld om haar heen te doorgronden, maar ook het bestaan in zichzelf….. Lees verder...


Ze aanvaardt dat zij niets begrijpt en probeert daar vanuit juist tot begrip te komen. Bewust niet weten.

Haar levensreis vindt zij beangstigend. Door de mist ziet zij soms een eiland aan de horizon opdoemen. Een eiland waarvan ze slechts de contouren kan zien. Ze gist wat er aanwezig zou kunnen zijn. Als ze aanneemt dat dat wat ze ziet écht waar is, dan neemt dát haar angsten weg. Gelukkig. Een gecreëerde zekerheid. Anne Maria Louisa stelt al haar gedachten en gevoelens, maar dan ook alles, ter discussie. Een zeker waanzin. Maar ook een achtbaan. Een die voor haar oneindig lijkt, maar heimelijk toch eindig zal zijn.  

 

 Zoë d’Hont (1990) woont en werkt in Tilburg
Voor Zoë is niet het materiaal het uitgangspunt om iets te maken, maar een gegeven, iets wat haar toekomt en plotseling raakt. Vervolgens trekt zij het uit elkaar en zet het ondersteboven. Op Vaaggrond ontdekte zij ….  Lees verder...

de aanwezigheid van boomkoepels: gaten die ontstaan door een kring van bomen die elkaars takken raken. Zo is zij zoekend naar de dingen die er altijd zijn, maar die nauwelijks opvallen. Wanneer ze haar volle aandacht eraan wijdt, ontstijgen zij het niet-zijn. Een magisch moment. Zoë daagt uit tot zien. 

 

Goof Kloosterman (1989) woont en werkt in Utrecht
Goof zijn werk oogt abstract en minimalistisch. Hij doet onderzoek naar processen en transformaties. Daarvoor gebruikt hij apparatuur die ten doel heeft af te beelden, maar gaat daar bewust naïef mee om….. Lees verder...

Hij bevraagt en misbruikt het logische en rationele karakter van de apparatuur en laat de apparatuur beelden produceren die gewoonlijk buiten ons verwachtingspatroon liggen. De beelden die hij laat ontstaan, dwingen tot eigen interpretatie. Enerzijds heeft het beeld een logisch navolgbare ontstaansgeschiedenis, maar anderzijds is het geproduceerde beeld irrationeel en abstract. Via deze aanpak probeert hij afstand te doen van de grens tussen ratio en emotie.

 

Hiu Jen Lai (1992) woont en werkt in Utrecht
Hiu Jen stelt zichzelf de vraag naar de oorsprong van haar bestaan. De kwetsbaarheid van, én het recht om te mogen bestaan, tracht zij te doorgronden. Zij tast constant af. Verdwaalt….. Lees verder...

én realiseert zich het niet kunnen begrijpen. Alleen de dood lijkt onvermijdelijk.
Zij bouwt confronterende installaties waarbij zij letterlijk en figuurlijk rouwprocessen in beeld brengt. 

 

Trijnie Nanninga (1983) woont en werkt in Eindhoven
Wie Trijnie haar werk begrijpt, moet volgens haar wel een beetje gek zijn. Dat bedoelt zij overigens als compliment. Met haar uitdossingen wekt zij immers vreemde, mythische en theatrale figuren tot leven….. Lees verder...

Figuren die ontstaan achter haar naaimachine.
Dit gebeurt in een woest proces van associatie en improvisatie. Vandaar dat zij zichzelf ook wel de ‘naaimachinewoesteling’ noemt. Voor het derde achtereenvolgende jaar laat Nanninga zich inspireren door alles wat de vage gronden te bieden hebben, zoals; geiten, vliegtuigen en paradijsvogels.  

 

Myrte Rasing (1987) woont en werkt in Eindhoven
De gelaagdheid in het werk van Myrte stelt als het ware de werkelijkheid ter discussie….. Lees verder...

Zo kan een beeld een poëtische ‘werkelijkheid’ vertegenwoordigen en tegelijkertijd afstoten. ‘Ik lieg de waarheid’, zegt zij. Met deze uitspraak verwijst zij onder andere naar de wereld van de glossy tijdschriften.

Daarin zijn schoonheidsbeelden gelogen werkelijkheden.
‘Niets is natuurlijk, maar wij creëren een werkelijkheid waaraan wij natuurlijk ook nog moeten voldoen.’ Zij bestudeerd dan ook de grensgebieden tussen de waarneming, schoonheidsbeleving en vormgeving.
Het gaat erom hoe je je eigen lichaam draagt.  


Paul van Roosmalen (1964) woont en werkt in Eindhoven
Paul kijkt geboeid naar wat ruimte met iemand doet. Vooral kleine, krappe ruimtes. In deze ruimtes strijden beklemming en met de tegenstellingen van geborgenheid en overgave…..Lees verder...
 Daarnaast is hij geïnteresseerd in de tijdsbeleving van personen in relatie tot deze kleine ruimtes.

‘Tijd en ruimte triggeren herinneringen en associaties’, zegt hij. ‘Dit kunnen hele persoonlijke en tijdgebonden herinneringen en beelden zijn, maar ook meer collectieve. Collectieve herinneringen zijn vermengd met persoonlijke en gezamenlijke herinneringen. In dit laatste spelen beelden vanuit de literatuur, beeldende kunst, games, muziek en film bijvoorbeeld een rol.’ Daarom kan er volgen van Paul nooit sprake zijn van een objectieve herinnering. Wij leven immers in een wereld met een collectieve indrukken en een die gegrondvest is in een onbetrouwbare tijdsbeleving.  

 

Ine van Son (1964) woont en werkt in Moergestel
Ine benadrukt in haar werk het onzichtbare en het onzegbare. Door universele menselijke ervaringen in beeld te brengen, maakt zij ze tastbaar en begrijpelijk….. Lees verder...

In het op Vaaggrond geëxposeerde werk toont zij haar Brabantse voorouders. Mensen die leefden op de lichte, schrale vage zandgronden. Zij werkten hard om het hoofd boven water te kunnen houden. Grote gezinnen. Veel armoede. Hele lange dagen arbeid. Dit alles zonder zicht op verbetering. De kunstenaar vond oude portretfoto’s in een schoenendoos in de linnenkast van haar ouders. Ze geeft deze voorgaande generaties nu een verbeeldende plaats op Vaaggrond. Een plaats die hen toekomt.  

 

Wiepkje Spoelstra (1971) woont en werkt in Rotterdam
Dat wat je niet ziet, laten zien. Daarmee zou je het werk van Wiepkje kunnen samenvatten. Aanleiding kan zijn een (natuur)waarneming of een tekst zoals: een bos vol vuurvliegen, het huilen van wolven, het boek ‘Ritselingen’ van Michael Frijda…… Lees verder...

De sensatie die het bij haar oproept wil ze vangen door het stilzetten of eindeloos herhalen (loop) van een scene, een beweging of geluid.
In deze installatie verkent Wiepkje het functioneren van het lichaam en verwondert zich over het nauwelijks te bevatten en tegelijk zo alledaagse en terloopse van de dood.

 

Rimanta Tavo (1982) woont in Breda en werkt in Breda Rimanta is geboren in Litouwen. Ze denkt er met weemoed aan terug. Litouwse verhalen, rituelen en een staartje van het communisme bepalen haar leven. In het werk van Rimanta zien we die achtergronden terug. Zij is theatermaker, …..Lees verder...

…”] regisseur én beeldend kunstenaar. Ze speelt en bespeelt haar publiek. Wie ben ik? Wie ben jij? Ze tast andermans rituelen en verhalen af. Nodigt daartoe uit. Ze neemt haar publiek mee, confronteert, vraagt en plaagt. Een zoektocht naar het menszijn. En ieder met eigen herinneringen, dieper liggende gevoelswerelden én levensverhalen. Een ontmoeting.

Soms is ze heel direct. Een groot knuffeldier, langzaamaan naakter. Ze deelt knuffels uit, wie durft haar nog te knuffelen als ze bloot is? Maar feitelijk is ieder mens toch bloot? Rimanta is niet alleen maker, maar ook de deelnemer binnen haar werk. Zij heeft de regie. Maar haakt in op het publiek dat meedoet. Een integere en zorgvuldige zoektocht naar de rituelen en het verhaal van de ander.

 

Rosalinde van de Velden (1992) woont en werkt in Nederhorst den Berg
Rosalinde tracht haar positie binnen de tijd, ruimte en de mensheid te begrijpen. Zij legt verbanden tussen verschillende disciplines zoals archeologie, geschiedenis en de kunst….. Lees verder...

 Het begrip ‘verleden’ geeft zij echter een romantische betekenis. Voorgaande generaties hebben, net als locaties, verhalen en verhaalstructuren opgebouwd. Juist dat heeft hen een positie binnen de veelzijdige geschiedenis van het bestaan gegeven.

De kunstenaar archiveert. Zij laat zien dat een kunstenaar zowel als archeoloog en als wetenschapper te werk kan gaan. Zij construeert verhalen rond gevonden objecten. Die krijgen een plaats binnen een nieuwe hedendaagse context. Haar beeldtaal bestaat uit films, dia’s, projectoren, geluid en geschriften. Zo toont zij haar zienswijze op de geschiedenis zodat duidelijk wordt hoe wij hele eenvoudige dingen in de grootsheid van het bestaan kunnen samenvatten.  

 

Mayke Verhoeven (1988) woont en werkt in Den Bosch
De verstilde en mysterieuze installaties van Mayke herinneren aan levensgeschiedenissen van lang geleden. ‘Wie zou hier geweest zijn?’, kun je je afvragen als je haar ensceneringen betreedt….. Lees verder...

 Mayke is geboeid door hoe wij onze herinneringen koesteren en conserveren. In haar werk combineert ze veelvuldig gevonden voorwerpen, met elk een ander verhaal. Tezamen vormen zij weer een nieuw verhaal. Zodoende maakt Mayke ieders persoonlijke verhaal tot een universeel menselijk verschijnsel.  

 

Eline Vermeeren (1972) woont en werkt in Nijmegen
Het werk van Eline is een spel met betekenis. Zij geeft haar twijfels weer over de waarde die we toekennen aan kunst, taal en het leven. Zo probeert zij een her-identificatie van het vanzelfsprekende tot stand te brengen….. Lees verder...

 Hiervoor gebruikt zij vooral tekeningen en video. In haar zwart-witte tekeningen creëert zij vaak humoristische scènes door het combineren van beeld en taal. In haar video’s onderzoekt zij de grenzen van het lichaam.  

Vaaggrond is mede-organisator van de wandelroute KOM! (Kunst Om Molen).
Loop door het idyllische landschap, via akkers en bosgebied rondom de Oerse Molen – langs nóg twee ateliers én Vaaggrond. Let op: deze wandeling vindt alleen plaats tijdens de Kerstvakantie!

Met veel enthousiasme werken wij aan de volgende expositie!